Klasik şekilde başlamak istiyorum ama bazen cidden aklıma gram bişey gelmiyor ya böyle direk dan diye mevzuya dalanlar var ya işte o benim..
Ne yazsam ne yazsam diye oturdum bilgisayar başına yalan yok hatta saçmalayabilirim belki bir kaç satır aman bee sizde idare edin hep sizin gönlünüzü hoş tutcak halim yok ya..Aslında uzun zamandır hatta bence doğdum doğalı ani duygu iniş çıkışlarımdan nefret ettim yani nasıl oluyor da böyle tuhaf oluyorum bilmiyorum diceksiniz ee ne var bunda ? Ulan ben bi an severken bi an o acıdan ölsede kurtulsam beee yeter yaa dediğim anlar oluyor hani o kadar ani o kadar şiddetli oluyor gelgitlerim,anneme kalırsa benden bi kere gitmişler bir daha gelmemişler öyle söylüyor ama ben bişi demiyorum ama ayıp yani demi insan evladına böyle der mi :(
ŞİMDİ SİZE GENE ÖRNEKLERİMLE İÇİMDE NASIL BİR PİSKOPAT YETİŞTİRİYORUM ANLATICAM !
Ya bazen çok sevdiğim bir insanı daha sonra sevemiyorum gibi yani gülersiniz şuan seviyorsam 1 saat sonra bi sözüyle hoopp al aşağı edip'sen kimsinn beee' halinde buluyorum kendimi,ister buna özeleştiri deyin ister başka bişi ama ben inanıyorum herkes de oluyor bu siz sinsiler sölemiyorsunuz meleksiniz ya çakallar sizi..
Sevgilim'e mesela (yani şuan yok da hani olduğu zamanları biliyorsunuz) yaa böylee deli gibi seviyorum ay bide ben severken insanı duygularımı kaybediyorum,neysee böyle aramız on numara iyiyken böyle deli gibi alın bee alınn ne mutluyum manitayla derken böyle içime bişey giriyor(ya nolur gülmeyin valla bişey giriyor) bi anda kavga çıkartıyorum yani inanamazsınız akıl işi değil yaptığım şeylerin o an.Yani nerelerden ne çıkartıp 'sen bana bunu mu diyorsun,yook canım diyemezsinn,hadi yaa sen mi beni çekiyorsun çekmee bee çekmeee' gibi daha atarlı giderli efendime söyliyim delirmiş haller de kendimi buluyorum..
PEKİ SONRA NE Mİ OLUYOR ?
Sakinleşiyorum bi an durup diyorum şu konuşmaları bi okuyayım işte tam da o an 'aman ucunda ölüm mü var sanki diye takır takır yazan ben o andan itibaren Allah'ım keşke tam o an ölseydim de yazmasaydım ne bilim el felçi gelseydi de yazamasaydım dediğim o kadar çok an oldu ki..
Sevgili örneklerinden gidicem üniversitede ki şu meşhur sevgilime ya çocuğu öyle böyle beğenmiyorum ya deli gibiyim yani okulda sınıfdan çıkınca görünce yarabbim diyorum sen neler yapıyorsun kurban olayım hele bir burnu vardı inanın estetikle bile yapılmaz o kadar güzeldi yaa hergün onu izlerdim resmen sonra aramızı bulmak istediler tamam dedim olur dedim.Peki ben salak ne yaptım çocuk yolda selam veriyor cevap vermiyorum,abi resmen kaçıyorum adamdan ya 'yanaşmaa bana,oğlum gitt bee gittt alla allaaa'moduna girdim hayır söylermisiniz içimde ki bu durum ne ya ?
Neyi seversem,çok sevmiyeyim diye inanın kavga ederim,asla içimi bilsin istemem,kafa gelip gider bende anlamıyorum zaten anlasam şuan böyle olmazdım sanırım.
Duygularımın biriyle en yoğun olduğu zamanlar da kesin bişey bulurum gider en eski olayları çıkartırım,yani öyle bir darlarım ki(hani beni öldürseler yeridir derim bazen düşününce yaaa)delirmek ne kelime adam kendini asası gelir ya,valla yazık ya cidden düşündüm de bende olsam benle olmazdım afferim eski sevgilim iyiki gittin nişanlandın afferim doğru karar(içimden sanırım şuan hayvaann hayvaaan diyorum bi yandan da saçmalama kızım ne yani bu haller diyorum)
Cidden ya size de olmuyor mu ya ? Böyle koşa koşa gidip sevineceğiniz olaylar da bi kulp bulup o anı herkese zindan etmek,bişi diyim mi benim en sevdiğim yanım oluyor bu ama ya,nasıl size olmaz ki ?
Zaten bir süre herşey yolunda giderse hemen yolu değiştirmek huyum nabim,bünye alışkın değil...
